Angst en illusies van de mind

Angst en illusies van de mind

Er is een angst in mij die onrust veroorzaakt. Een angst om terug te vallen, zo diep als de vorige keer. Een angst om opnieuw in de donkerte terecht te komen en mezelf te verliezen. Wat was het eng om daar te zijn. Om volledig te vergeten wie ik ben, om mijn gelach amper te horen, om doffe ogen te zien in de spiegel. Een slap afkooksel van wie ik ooit was. Die plek leek eindeloos en bracht mijn grootste wanhoop naar boven. Het was een plek in mezelf dat ik kende, maar eigenlijk ook weer niet. Een plek dat ik verschillende keren al had aangeraakt maar nog nooit helemaal was ingezogen. Het is voor de momenten waarop ik er helemaal in verdronken ben, dat ik nog steeds bang ben. 

De reden waarom ik weet dat ik er nog steeds bang voor ben is omdat deze angst zich vandaag getoond heeft. Het kwam op toen ik een kaart van mijn favoriete kaartendek trok waar "emotional healing" opstond. Er werd beschreven hoe er tranen los diende te komen om mijn waarheid te zien - hoe er emoties diende gezien en losgelaten te worden. Toen ik de tekst de eerste keer las was er een deel van mij dat in paniek schoot. "Oh nee, toch niet terug die donkerte in"- daar was hij, de angst.  Dat deel van mij zit nog vast in de illusie dat ik hier niet meer uit zou geraken - want dat heb ik zo vaak gedacht toen. Dat ik vast zat. Zo vaak heb ik me wanhopig gevoeld, verloren, als een geest dat maar rond dwaalde op deze aarde. Niet levend en niet dood. 

Het heeft heel wat van mij gevraagd om daar toen uit te komen - plantmedicijn, een verhuis naar Portugal, een onwaarschijnlijk diepe connectie met Yeshua en God, en veel, véél tranen, boosheid & blinde Hoop. Die Hoop was nodig om te blijven geloven dat dit tijdelijk was, dat er een moment zou komen waarop dit allemaal maar een vage droom zou zijn. Het heeft veel van mij gevraagd maar ik ben er wél uitgekomen. En dat is iets dat het wanhopige, bange stukje in mezelf vergeet. Dat ik geleerd heb, gegroeid ben, en dat ik me krachtiger, wijzer en meer gegrond voel dan ooit tevoren. Dit stukje vergeet dat ik nu niet meer dezelfde persoon ben, en dat mijn tools uitgebreider zijn en de stabiliteit in mezelf veel steviger.

Dit stukje vergeet ook dat die diepste donkerte niet meer nù aanwezig is, omdat  trauma het deel van de hersenen uitschakelt dat over tijd en ruimte gaat. Wanneer die angst dan opkomt, voelt het alsof die nog steeds in het nu relevant is, terwijl dat natuurlijk niet zo is. Deze angst komt vanuit een ervaring in het verleden, maar dat weet dit stukje niet, en dat weten je hersenen en je lichaam niet. Wie zich dus niet bewust is van het verhaal van deze angst en al de wortels en overtuigingen die erbij horen, zal zich pijlsnel terug in dezelfde patronen bevinden. Zo blijft de vicieuze cirkel verder gaan en blijven deze angsten je tegenhouden... Zo blijf je geloven dat die overtuiging "echt" is en dat die angst werkelijkheid is.

Wie leert om te zien en zich bewust kan zijn van de verhalen en angsten in zichzelf, kan zien waar ze vandaan komen en welke vertakkingen ze hebben in je lijf en je geest. Zo wordt het een spel van observatie in plaats van een vicieuze cirkel. Kan je naar jezelf kijken terwijl deze angsten opkomen? Kan je ze zien voor wat ze zijn: een overtuiging gepaard aan een ervaring in het verleden. En dit is niet makkelijk, want dat vraagt een zeker niveau van bewustzijn en vooral ook een bereidheid om los te komen van deze ervaring. Om je er niet meer mee te identificeren.  

Ik merk dat ik voor heel wat verhalen de vertakkingen in mezelf kan zien - dat ik kan zien waar ze vandaag komen, welke uitingen ze krijgen, welk gedrag ze aansturen, soms zelfs welke vermommingen ze aannemen. Maar de angst die vandaag opkwam toen ik die kaart trok, die nam me nog even over. De angst om het leven weer niet te kunnen dragen. De angst om terug verloren te raken in die donkerte, hoewel mijn rationele, logische mind weet dat ik veel sterker sta nu. Dat ik veel beter weet hoe mijn lijf werkt, hoe mijn hersenen werken, hoe ik omga met fluctuaties in emotie en energie. En ik moet toegeven, dat was best eng om te ervaren. Om die angst zo over me heen te voelen komen en in de illusie te zitten dat dit "nu" relevant was, dat die angst terecht was. 

Langs de andere kant ben ik ook dankbaar omdat ik weer een stukje heb kunnen zien. Hoewel ik er even door overvallen werd, heb ik de bubbel nadien relatief snel kunnen doorprikken en kon ik me ook bewust worden dat deze angst dieper zat dan ik dacht. Nu het zich getoond heeft kan ik er zachtjes mee aan de slag gaan: welk stukje van mij is dit? Wat heeft zij nodig? Welke overtuigingen horen hierbij en welke patronen stuurt zij aan? De belangrijkste stappen in dit proces zijn de herkenning en de bereidheid om ermee aanwezig te zijn. Van daaruit kan heling plaatsvinden, kunnen nieuwe overtuigingen geïnstalleerd worden, en kan je beginnen kiezen om anders te handelen. Dan kan je kiezen om vanuit vrijheid, vreugde en verbinding door dit leven te gaan en kan je duurzame stappen ondernemen om in je kracht te staan en je potentieel hier op aarde te vervullen. ✨

Als mijn ervaring en verhaal je geraakt heeft en je graag samen met mij aan de slag gaat met zo'n hardnekkige angst of overtuiging in jezelf, kan je steeds in contact komen voor persoonlijke begeleiding. Je kan hier verder lezen over wat je mag verwachten van de individuele sessies.

Als je benieuwd bent naar de inspirerende teachers van wie ik deze kennis heb doorgekregen, kan je hier hun website bekijken.

x Manon-Celine